PŻM - Lata 50
 

Lata 50

1951
Z połączenia Żeglugi Polskiej i GAL powstaje
Polska Żegluga Morska.

W pierwszych latach wyłącznym celem działania przedsiębiorstwa była w założeniu obsługa
Sołdek. 1949 - 1981.
powiększ fotografię
informacje o jednostce
polskiego handlu zagranicznego i w tym sensie ochrona suwerenności rodzimego eksportu drogą morską. W okresie tym eksploatacja statków odbywała się jedynie w relacjach bliskiego i średniego zasięgu.

Jednym ze statków, z którymi PŻM rozpoczynała działalność był „Sołdek”. Zasięg pierwszych jednostek wytyczał granicę działalności armatora do Bałtyku i Morza Północnego.

W ciągu pięciu pierwszych lat istnienia armatora, aż 80 procent wszystkich przewozów stanowiły: wysyłany za granicę polski węgiel oraz kupowana na potrzeby żywiołowo rozwijającego się rodzimego przemysłu - ruda żelaza. W 90 proc. były to przewozy w żegludze trampowej i chociaż PŻM już od 1951 roku posiadała trzy stałe linie, to stanowiły one w początkowym okresie zaledwie margines działalności przedsiębiorstwa.
Tczew. 1958 - 1976.
powiększ fotografię
informacje o jednostce
Ilości przewiezionych ładunków nie były imponujące: w 1951 roku flota armatora przewiozła zaledwie 800 tys. ton ładunków, a do 1955 roku ilość ta wzrosła do 1,5 mln ton.

W 1958 roku w pionierską podróż do Gwinei wyruszył parowiec „Tczew”. Jak się później okazało było to otwarcie nowej i bardzo opłacalnej linii zachodnioafrykańskiej, która funkcjonuje z powodzeniem do dziś.

Na szersze wody PŻM po raz pierwszy wypłynęła pod koniec lat pięćdziesiątych. Armator wyszedł już poza sztywne ramy eksportu węgla i importu rudy, obsługując znacznie bogatszą gamę ładunków oraz zawijając do wielu nowych portów. W 1958 roku w pionierską podróż do Gwinei wyruszył z ładunkiem cementu peżetemowski parowiec „Tczew”. Oznaczało to nie tylko otwarcie bardzo opłacalnej - jak się później okazało - linii zachodnioafrykańskiej, ale generalne wyjście statków PŻM na wody oceaniczne.

Pod koniec dekady lat 50 rozpoczęto nabywać serie statków typu „Liberty” i „Empire”. Wraz z tymi parowcami w PŻM rozpoczęła się era żeglugi oceanicznej.

Pod koniec lat pięćdziesiątych dynamicznie wzrastać zaczął tonaż armatora oraz jego przewozy. Żywiołowy rozwój tonażu był możliwy m.in. dzięki powołaniu w 1958 roku Funduszu Antyczarterowego. PŻM korzystając ze środków tego funduszu zakupiła do 1963 roku 22 jednostki typu "Liberty", "Empire" i "Park" o łącznej nośności 250 tys. DWT. Statki te umożliwiły armatorowi znaczne poszerzenie zasięgu działania.